Gastblog van Siggie Iggie: Strijden tegen een eetstoornis met Paleo voeding

Ik ben een  vrouw van 41 lentes jong. M’n hele leven staat  al in het teken van eten. Als kind kon ik niet stoppen met eten, omdat ik geen verzadigingsgevoel ken. Op m’n 17e is dat omgeslagen in anorexia/boulimia. Ik ben er 3x voor opgenomen geweest in een kliniek voor eetstoornissen en ook in een gewoon ziekenhuis opgenomen geweest.

De behandelingen in de klinieken zijn er op gericht, zoveel mogelijk calorieën te eten en zo snel mogelijk aan te komen. Geen lessen over hoe belangrijk goede voeding is en geen goede voeding. Zoveel mogelijk brood, koek, suikers en ongezonde dingen. Zoveel mogelijk “westerse” voeding. Meedoen met de maatschappij. Ik deed m’n best, maar kwam ondanks dat niet snel genoeg aan en werd elke keer weer weggestuurd. Gestraft, zeg maar. Een geheel verkeerde benadering dus.

Na de laatste keer ben ik veel over voeding gaan lezen en steeds een stapje verder gekomen in m’n zoektocht naar goede voeding en het belang daarvan. De laatste jaren ben ik steeds een  stapje verder gekomen en heb m’n boulimia grotendeels onder controle (in theorie, want het blijft een gevecht). Ik ben nog steeds veel te mager en vind het aankomen erg zwaar. Dat gaat met vallen en opstaan. Maar ik blijf vechten. Ik ben me gaan verdiepen in de Paleo – lijfstijl en dit spreekt me grotendeels aan. Ik ben vegetariër, maar eet wel vis en eieren. Ook bekijk ik vaak  ik de Raw – food recepten. In welke stijl je je ook verdiept, het belang van VET wordt overal besproken. Ik ben opgegroeid met de gedachte dat vet slecht is. Niet dus, VET IS GOED. ‘Groente en fruit eten deed ik al, maar ben vet gaan toevoegen en meer eiwitten.Ook ben ik het kokkerellen  weer gaan oppakken.  Er gaat een wereld voor me open, zoveel gezonde Paleo en Raw recepten. Sindsdien probeer ik me te focussen op de leuke kant van het eten. Koken, nieuwe dingen bedenken en me niet te richten op puur aankomen. Veel recepten zitten boordevol calorieën, maar ik probeer ze om te zetten naar een voor mij haalbare  lekkernij. Ik probeer eten een nieuwe functie geven:  Brandstof voor m’n lichaam, kookplezier en genieten. Maar ik ben me er ook erg bewust van dat ik het stapje voor stapje moet doen, zodat de kans op terugvallen steeds kleiner wordt.

Ik schaam mij er heel erg voor als ik eet. Als ik m’n menselijk behoeften toon. Ik faal als ik eet. Daarom ben ik een blog begonnen, in de hoop ik dat te kunnen doorbreken, ik wil genieten van eten en ook in bijzijn van anderen durven eten.

Het blijft een harde strijd, maar ik wil proberen op deze manier mezelf en anderen uit te dagen om weer een feestje van eten te maken en me daarop te richten. Hoop ook meer rust in m’n hoofd te krijgen. In m’n blog deel ik m’n recepten met je, plaats informatie over voeding en vertel m’n gedachten mbt de strijd rondom het eten. Elke week, plaats ik een zaterdagavond verrassing, die speciaal gericht is op gezonde lekkernijen, om mezelf en ook anderen uit te dagen om met mij de strijd aan te gaan.

Omdat ik niet echt ergens terecht kan met m’n strijd en m’n hang naar “natuurlijke” voeding, heb ik zelf een FACEBOOK groep opgericht. Hier wordt je niet veroordeeld als je verteld dat je je lichaam liever voedt, dan vult met lege voedingsmiddelen. Omdat een ES en gezonde voeding vaak doorelkaar lopen kun je dit hier proberen uit te vinden en je gedachten uit te spreken. Iedereen die problemen heeft mbt het eten is welkom. Los van welke naam er aan gegeven wordt. Anorexia, Boulimia, Bed of andere namen, het maakt niet uit. Zelf heb ik zo’n beetje alle stadia door lopen met m’n stoornis en weet uit ervaring hoe moeilijk het is, als je in een hokje wordt geplaatst bij een bepaalde naam. Of dat je er juist niet inpast en daarom niet zo serieus genomen wordt. Elk gevecht met eten, is er 1 teveel.

Ik ken Caro’s Kitchen pas sinds kort en heb grote bewondering voor het feit dat ze zover gekomen is. Het stimuleert mij om te weten, dat er meerdere mensen op dezelfde manier hun ES met succes hebben aangepakt. En ik denk ook dat ik je niet hoef te vertellen dat achter al het eetgebeuren een veel diepere lading staat, waar je eerst aan moet werken.

Mocht je je aangesproken voelen door m’n verhaal en lid willen worden van de groep, dan kun je mij een mailtje sturen via Facebook.  Als je m’n blog wilt lezen: https://zijeetook.wordpress.com, dan ben je ook van harte welkom. Mocht je behoefte hebben aan wat extra steun, ook dan ben je ook van harte welkom en kun je mij prive een berichtje sturen.

Blijf niet langer ploeteren in je eentje, maar meldt je aan.

Samen staan we sterk.

Groetjes,

Siggie Iggie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *